Proporcjonalność prosta w fizyce

około 12 minut
W tej lekcji1/15

W niedzielę tata stał ze stoperem przy drodze, a ja jechałam rowerem równo, bez przyspieszania i bez hamowania. Co dwie sekundy krzyczał liczbę: dwanaście metrów, dwadzieścia cztery metry, trzydzieści sześć metrów. Po trzecim pomiarze już wiedziałam, co powie za kolejne dwie sekundy — czterdzieści osiem. I powiedział dokładnie to. Nie jestem jasnowidzem. Te liczby po prostu trzymały się jednej zasady, a jak się ją raz zauważy, można przewidzieć każdy następny pomiar.

Iloraz, który się nie zmienia

Oto pomiary z przejażdżki Newtonki:

Ile razy rośnie jedna, tyle samo razy druga

Ta sama zasada opowiedziana zwyklejszymi słowami brzmi tak: ile razy rośnie jedna wielkość, tyle samo razy rośnie druga. Sprawdź to na pomiarach — czas z 22 s na 66 s wzrósł 33 razy, a droga z 1212 m na 3636 m też wzrosła 33 razy. Dwa razy dłużej jedziesz, dwa razy dalej zajedziesz.

Współczynnik proporcjonalności k

Stałą liczbę, która wychodzi z dzielenia, nazywamy współczynnikiem proporcjonalności i oznaczamy zwykle literą kk. Tutaj k=6 msk = 6\ \frac{\text{m}}{\text{s}} i to nie jest przypadkowa liczba — to prędkość roweru. Do tego, co oznacza kk, wrócimy jeszcze w tej lekcji, bo to najciekawsza część całej sprawy.

Jak proporcjonalność wygląda na wykresie

Punkty pomiarowe leżą na jednej prostej, a ta prosta wychodzi z zera.

Oba warunki naraz — i dopiero wtedy mówimy o proporcjonalności.

Dwa warunki naraz

Wykres dwóch wielkości wprost proporcjonalnych musi spełniać oba warunki naraz, bo dopiero razem coś znaczą:

Jak sprawdzić, czy wielkości są wprost proporcjonalne

  1. 1

    Krok 1. Wypisz pary pomiarów, po jednej liczbie z każdej wielkości. Bierzemy dwa pomiary roweru: po 2 sekundach 12 metrów, po 5 sekundach 30 metrów.

    (2 s,  12 m)(5 s,  30 m)(2\ \text{s},\; 12\ \text{m}) \qquad (5\ \text{s},\; 30\ \text{m})
  2. 2

    Krok 2. Policz iloraz dla pierwszej pary. Dzielisz zawsze tę samą wielkość przez tę samą — tutaj drogę przez czas.

    122=6\frac{12}{2} = 6
  3. 3

    Krok 3. Policz iloraz dla drugiej pary, dokładnie tak samo. Kolejności dzielenia nie wolno zmieniać w połowie sprawdzania.

    305=6\frac{30}{5} = 6
  4. 4

    Krok 4. Porównaj wyniki. Oba ilorazy wyszły takie same, więc droga jest wprost proporcjonalna do czasu, a współczynnik proporcjonalności wynosi 6 metrów na sekundę.

    6=6    k=6 ms6 = 6 \;\Rightarrow\; k = 6\ \frac{\text{m}}{\text{s}}
  5. 5

    Krok 5. Zobacz, jak wygląda wynik negatywny. Gdyby drugi pomiar dał 24 metry po 5 sekundach, iloraz wyszedłby inny i o proporcjonalności nie byłoby mowy.

    245=4,86\frac{24}{5} = 4{,}8 \neq 6
  6. 6

    Krok 6. Na koniec sprawdzenie na wykresie. Nanosimy pary pomiarowe innego doświadczenia — siła w niutonach i wydłużenie sprężyny w centymetrach. Punkty leżą na jednej prostej, a ta prosta trafia w początek układu.

    prosta  +  punkt (0,0)  =  proporcjonalnosˊcˊ\text{prosta} \;+\; \text{punkt } (0,0) \;=\; \text{proporcjonalność}
Wszystkie kroki za Tobą!

Wszystkie 6 kroków odsłonięte.

Twoja kolej

Samochodzik na torze jedzie ruchem jednostajnym. W ciągu 44 s przejechał 2424 m. Jaką drogę przebędzie w ciągu 77 s? Podaj samą liczbę w metrach.

Pułapka! Prosta linia to jeszcze nie proporcjonalność

Newtonka powiesiła na sprężynie kolejne ciężarki i mierzyła całkowitą długość sprężyny — od haczyka do końca. Sprężyna bez obciążenia miała 1010 cm.

Test „ile razy” wyłapuje to samo

Widać to też testem ile razy: siła wzrosła dwukrotnie, z 22 N na 44 N, a długość z 1414 cm na 1818 cm, czyli ani trochę nie dwukrotnie. Gdyby zależność była proporcjonalna, sprężyna musiałaby mieć 2828 cm.

Ta sama prosta, a proporcjonalności nie ma

Punkty leżą na prostej, ale przy sile 00 N sprężyna ma już 1010 cm.

Prosta nie wychodzi z zera, więc długość nie jest proporcjonalna do siły. Proporcjonalne jest dopiero samo wydłużenie.

Jak to naprawić: mierz wydłużenie, nie długość

Wystarczy mierzyć nie długość, tylko wydłużenie, czyli o ile sprężyna urosła względem 1010 cm:

Współczynnik, który ma imię: gęstość

  1. 1

    Newtonka waży kawałki tego samego metalu. Kawałek o objętości 20 centymetrów sześciennych ma masę 160 gramów, a kawałek o objętości 50 centymetrów sześciennych — 400 gramów.

    (20 cm3,  160 g)(50 cm3,  400 g)(20\ \text{cm}^3,\; 160\ \text{g}) \qquad (50\ \text{cm}^3,\; 400\ \text{g})
  2. 2

    Sprawdzamy iloraz dla pierwszego kawałka: masę dzielimy przez objętość.

    16020=8\frac{160}{20} = 8
  3. 3

    To samo dla drugiego kawałka. Wynik identyczny, więc masa jest wprost proporcjonalna do objętości.

    40050=8\frac{400}{50} = 8
  4. 4

    I teraz najciekawsze. Współczynnik nie jest bezimienną liczbą — to masa jednego centymetra sześciennego tego metalu, czyli jego GĘSTOŚĆ.

    k=ϱ=8 gcm3k = \varrho = 8\ \frac{\text{g}}{\text{cm}^3}
  5. 5

    Skoro znamy gęstość, przewidzimy masę kawałka, którego nikt nie ważył. Bierzemy 35 centymetrów sześciennych i mnożymy przez współczynnik.

    m=835=280 gm = 8 \cdot 35 = 280\ \text{g}
  6. 6

    Sprawdzenie: iloraz nowej pary też musi dać 8. Zgadza się, więc wynik pasuje do reszty pomiarów.

    28035=8\frac{280}{35} = 8
  7. 7

    Zapamiętaj tę myśl na całą fizykę: nachylenie wykresu coś znaczy. Dla masy i objętości to gęstość, dla drogi i czasu prędkość. Im bardziej stromo wznosi się prosta, tym większy współczynnik — gęstszy metal albo szybszy pojazd.

    stromo    duz˙kpłasko    małe k\text{stromo} \;\rightarrow\; \text{duże } k \qquad \text{płasko} \;\rightarrow\; \text{małe } k
Wszystkie kroki za Tobą!

Wszystkie 7 kroków odsłonięte.

Twoja kolej

Sprężyna wydłuża się wprost proporcjonalnie do działającej na nią siły. Siła 55 N daje wydłużenie 1010 cm. O ile centymetrów wydłuży się ta sprężyna pod działaniem siły 88 N? Podaj samą liczbę.

Ściąga do zapamiętania

Proporcjonalność prosta — po czym ją poznać?

DEFINICJA: dwie wielkości są wprost proporcjonalne, gdy ich ILORAZ JEST STAŁY. Inaczej: ile razy rośnie jedna, tyle samo razy rośnie druga. TEST: weź dwie pary pomiarów, podziel za każdym razem tę samą wielkość przez tę samą, porównaj wyniki. Równe — proporcjonalność jest, różne — nie ma. WSPÓŁCZYNNIK PROPORCJONALNOŚCI k to ta stała liczba z dzielenia i ma sens fizyczny: masa przez objętość to GĘSTOŚĆ, droga przez czas to PRĘDKOŚĆ. WYKRES: linia prosta PRZECHODZĄCA PRZEZ POCZĄTEK UKŁADU. Oba warunki naraz. Sama prosta nie wystarczy — prosta omijająca punkt (0,0) to NIE proporcjonalność, jak długość sprężyny, która bez obciążenia ma już 10 cm. Nachylenie prostej odpowiada współczynnikowi: im bardziej stromo, tym większe k. PRZYKŁADY Z FIZYKI: droga i czas w ruchu jednostajnym, masa i objętość przy stałej gęstości, wydłużenie sprężyny i siła.

Sprawdź się!

Odpowiedziano na 0 z 5 pytań

Skróty klawiszowe quizu: klawisze od 1 do 4 wybierają odpowiedź, Enter sprawdza, a po sprawdzeniu przechodzi do następnego pytania. Każdy przycisk możesz też wybrać Tabem i Spacją.

1

Kiedy dwie wielkości są wprost proporcjonalne?

2

Jak wygląda wykres dwóch wielkości wprost proporcjonalnych?

3

Wózek jedzie ruchem jednostajnym. Po 22 s przebył 1010 m, a po 44 s — 2020 m. Jaką drogę przebędzie po 55 s?

4

Sprężyna bez obciążenia ma długość 1010 cm. Pod siłą 22 N ma 1414 cm, a pod siłą 44 N — 1818 cm. Czy całkowita długość sprężyny jest wprost proporcjonalna do siły?

5

Która substancja ma większą gęstość?

Następny temat
Szacowanie wyników i rząd wielkości