Mierzenie kątów kątomierzem

1. 1

   Krok 1. Połóż środek kątomierza dokładnie na wierzchołku kąta. Nie obok, nie na oko — punkt w punkt. Przesunięty środek psuje cały pomiar.

   $$\text{srodek} \to \text{wierzcholek}$$
2. 2

   Krok 2. Obróć kątomierz tak, aby jedno ramię kąta leżało na podstawie, na kresce zero. Ramię ma iść wzdłuż krawędzi, a nie ukosem.

   $$\text{ramie} \to 0$$
3. 3

   Krok 3. Popatrz, gdzie drugie ramię przecina podziałkę. Jeśli ramię jest za krótkie i nie dosięga skali, przedłuż je ołówkiem — kąt się od tego nie zmieni.

   $$\text{drugie ramie} \to \text{podzialka}$$
4. 4

   Krok 4. Odczytaj liczbę z tej skali, która przy pierwszym ramieniu zaczyna się od zera. Kątomierz ma dwie serie liczb, więc zawsze idź wzrokiem od swojego zera.

   $$60°$$

   Pi-otrek

   Zapamiętaj kolejność: środek, zero, odczyt. Trzy ruchy i masz wynik.

Wszystkie 4 kroków odsłonięte.

1. 1

   Mierzymy kąt, który na pierwszy rzut oka jest większy od kąta prostego, czyli rozwarty. Kładziemy środek kątomierza na wierzchołku, a dolne ramię na kresce zero po prawej stronie.

   $$\text{srodek} = \text{wierzcholek}$$
2. 2

   Drugie ramię trafia w kreskę, przy której stoją dwie liczby: 60 i 120. Musimy wybrać jedną z nich.

   $$60° \ \text{lub} \ 120°$$
3. 3

   Idziemy wzrokiem od naszego zera. Ta seria liczb rośnie właśnie w stronę 120, więc odczytujemy 120.

   $$0 \to 120°$$
4. 4

   Sprawdzamy sens wyniku: kąt jest rozwarty, a 120 to więcej niż 90 i mniej niż 180. Pasuje. Zapisujemy miarę kąta.

   $$120°$$

   Pi-otrek

   Gdybym odczytał 60, wyszedłby kąt ostry — a przecież widać, że jest rozwarty. Kontrola sensu uratowała pomiar.

Wszystkie 4 kroków odsłonięte.